Οι swingers της Αθήνας

Η διαφορά ανάμεσα στην μοιχεία και στo swinging, είναι στο «θέλω να είμαι κι εγώ μαζί». Πολύ προχωρημένο, ίσως να πει κάποιος, ακούγοντας την δεύτερη περίπτωση. Βασίζεται όμως στην λογική των swinger ζευγαριών. Δύο από αυτά, συναντήθηκαν μόλις, για πρώτη φορά, σε ένα καφέ του κέντρου της Αθήνας. Ο κόσμος στα γύρω τραπέζια, νομίζει ότι πρόκειται για δύο φιλικά ζευγάρια. Ούτε οι κινήσεις τους το μαρτυρούν- ότι αν πάνε όλα καλά, σε λίγες ώρες θα σχηματίσουν ένα ερωτικό τετράγωνο. Καλώς ήρθατε στον κόσμο του swinging (στην ηθική νομιμοποίηση της μοιχείας).

«Μίλησες με την αδερφή σου;» ρώτησε ο άντρας του προσκεκλημένου ζευγαριού «όχι δεν μίλησα» απάντησε η γυναίκα του, προχωρώντας στο παρασύνθημα. Αν είχε απαντήσει «την πήρα αλλά δεν το σήκωνε», ίσως να υπήρχε κοινό μέλλον με το ζευγάρι που μόλις είχαν γνωρίσει. Σε περίπτωση βέβαια, που είχε γίνει το κλικ, η απάντηση θα ήταν: «μίλησα με την αδερφή μου και όλα καλά» και οι τέσσερις τους θα είχαν ξεκινήσει το ερωτικό παιχνίδι ως γνήσιοι απόγονοι των αλχημιστών του 17ου αιώνα, (συνήθιζαν να ανταλλάσσουν μεταξύ τους τις γυναίκες τους). Οι swingers της Αθήνας ζουν ανάμεσά μας κι εγώ έχω ραντεβού με τον Ευριπίδη.



«Θα με αναγνωρίσεις εύκολα. Έχω δύο κεφάλια και δύο μύτες στο μέτωπο, όπως όλοι οι swingers». Κατεβαίνοντας την Πανεπιστημίου, νομίζω ότι θα εμφανιστεί ένας περιθωριακός τύπος που ψάχνει υποψήφια μέλη για να κάνει όργια με τη γυναίκα του. Πριν ακόμα τον συναντήσω, αναζητώ ήδη μια δικαιολογία φυγής την οποία θα του πετάξω τη στιγμή που θα αρχίσει τις λεπτομερείς περιγραφές των σεξουαλικών του περιπτύξεων. Έπεσα έξω. «Σε αυτό που κάνουμε είμαστε σοβαροί. Ο χώρος είναι μικρός» λέει ο Ευριπίδης. Είναι ένας καλοστεκούμενος 45άρης, με ανεπιτήδευτο χαμόγελο. Από τα πρώτα λεπτά, διαπιστώνω ότι η συμπεριφορά και το ντύσιμό του δεν προκαλούν όπως είχα φανταστεί κι όπως, ίσως, να πίστευε κάποιος ακούγοντας τον να λέει ότι τα τελευταία 10 χρόνια είναι swinger, δηλαδή «η σύντροφός μου κι εγώ, συνευρισκόμαστε ερωτικά με άλλα ζευγάρια. Οι άντρες έχουμε συναινέσει στην ανταλλαγή συντρόφων». Καθόμαστε στο γραφείο του –το επάγγελμά του είναι από αυτά που η μανάδες ονειρεύονται για τα παιδιά τους- και πριν καλά καλά ξεκινήσουμε να μιλάμε, το τηλέφωνο μας διακόπτει: «Έλα Σοφάκι μου. Καλά είμαι αγάπη μου. Σε πήραν τηλέφωνο ε; Πες τους να έρθουν το Σάββατο στο πάρτι του Δημήτρη». Κλείνοντας, μου εξηγεί ότι ήταν η σύντροφός του (είναι μαζί τα τελευταία τέσσερα χρόνια) η οποία τον ενημέρωσε ότι ένα ζευγάρι από το εξωτερικό θα βρίσκεται το Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα και θέλει να τους γνωρίσει από κοντά μιας και ως τώρα έχουν επικοινωνία «μόνο από το site των μελών. Μέσα από εκεί γνωρίζουμε άλλους swingers» λέει, ανοίγει το laptop και μπαίνει στην ιστοσελίδα όπου γνωρίζονται ζευγάρια Ελλήνων και ξένων swingers, βλέποντας προφίλ και στέλνοντας μηνύματα όπως αυτό που εστάλη πριν λίγο στον Ευριπίδη και την Σοφία: «Γεια σας, ενδιαφερόμαστε να σας γνωρίσουμε. Πότε μπορείτε να συναντηθούμε για ένα ποτό;». «Στην δεκαετία του 1980-90 δεν υπήρχαν αυτά» εξηγεί ο Ευριπίδης. «Μπορούσες να γνωρίσεις swingers μόνο από αγγελίες σε εφημερίδες που έκαναν υπαινιγμούς. Δεν ήταν εύκολο. Σιγά σιγά αρχίσαμε να συνειδητοποιούμαστε και να δημιουργούμε έναν πολύ κλειστό κύκλο. Ο Ευριπίδης θυμάται πριν από δέκα χρόνια το «κελάρι». Έτσι ονόμαζαν οι θαμώνες, ένα υπόγειο («μην το γράψεις υπόγειο, θα νομίζουν ότι είναι κάτι σκοτεινό, βρώμικο και τρίτης κατηγορίας) μιας πολύ γνωστής καφετέριας σε περιοχή του ιστορικού κέντρου («μην γράψεις το όνομα γιατί μπορεί να κάνουμε στο μέλλον κάποιο πάρτι εκεί») η οποία διοργάνωνε βραδιές για swingers. Το swinging «είναι ο τρόπος ζωής μας αλλά δεν είναι μόδα για μας. Ακολουθώντας τους κανόνες του, είμαστε ευτυχισμένοι και ελεύθεροι και εκφράζουμε τις επιθυμίες μας». Η έκφραση των κρυφών επιθυμιών, σε μια κοινωνία αρκετά συντηρητική, όπως η ελληνική, είναι σύμφωνα με τον Ευριπίδη «αρκετά δύσκολη, αν λάβεις υπόψη ότι οι περισσότεροι από εμάς έχουν οικογένειες και βρίσκονται σε υψηλές θέσεις, στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Στην Ελλάδα, κρίνεσαι περισσότερο από τις σεξουαλικές σου προτιμήσεις.».



Μόδα ή τρόπος ζωής;

Πρέπει να είναι η τρίτη φορά που τον ρωτάω αν η γυναίκα του ζηλεύει όταν τον βλέπει να συνευρίσκεται με άλλη. Βάζει τα γέλια. «Αφού σου εξήγησα. Είμαστε απαλλαγμένοι από τη ζήλια και δεν είμαστε μονογαμικοί.» Στις ομαδικές συνευρέσεις τους, «υπάρχει φλερτ, πλησίασμα, συναίσθημα. Είναι παιχνίδι του μυαλού. Εγώ τρελαίνομαι να την ακούω να περνάει καλά» λέει και ένα τηλεφώνημα μας διακόπτει ξανά. Τον ακούω να μιλάει για την ΑΕΚ, για την κυβέρνηση, να σχολιάζει την επικαιρότητα. «Ο κολλητός μου είναι, με συγχωρείς» λέει ψιθυριστά, κατεβάζοντας το κινητό και συνεχίζει να μιλάει μαζί του. Στο τέλος του υπενθυμίζει το πάρτι «στου Μάκη» το βράδυ της Πέμπτης. «Οι swingers δημιουργούν σχέσεις ζωής.» μου λέει κλείνοντας το τηλέφωνο. «Βγαίνουμε για φαγητό, πηγαίνουμε στο γήπεδο, διοργανώνουμε εκδρομές.». Εκδρομές διοργανώνουν και πανελλαδικά, με άλλους swingers από τον Βόλο και τη Λάρισα και τη Θεσσαλονίκη. Η μεγάλη εκδρομή γίνεται κάθε χρόνο, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου, στη Μύκονο. Τον ρωτάω αν υπάρχουν κλειστά κλαμπ στα οποία συνευρίσκονται ερωτικά. «Όχι. Αυτά είναι τρίχες κατσαρές. Στο εξωτερικό, μπορείς να τα δεις, στην Ελλάδα δεν συμβαίνουν. Γνωρίζω 150 ζευγάρια. Το 90% των swingers συνευρίσκεται σε σπίτια και το 10% σε ξενοδοχεία. Έξω γίνονται μόνο γνωριμίες. Τους τελευταίους μήνες, δημιουργήσαμε ένα πολύ κλειστό κλαμπ, στο οποίο μπαίνεις μόνο αν είσαι φίλος. Είμαστε περίπου εξήντα άτομα. Πηγαίνουμε εκεί, για να διασκεδάσουμε, να πιούμε το ποτό μας. Μετά ανά παρέες πάμε σε σπίτια.». Τον ρωτάω πόσα άτομα έχει η δική του παρέα, «έξι ζευγάρια συνήθως» μου απαντάει υπενθυμίζοντάς μου ότι ένας swinger τα βλέπει όλα διπλά. «Κάθε Παρασκευή διοργανώνονται περίπου 20 πάρτυ στην Αθήνα, κάθε Σάββατο περίπου 60.». Εννοείται πως τα πάρτι απευθύνονται μόνο σε γνωστά ζευγάρια. «Θα έρθουν και καινούργιοι καμιά φορά, αν τους φέρει κάποιος έμπιστος φίλος». «Η ανταλλαγή γίνεται μόνο μεταξύ των γυναικών. Εννοείται πως μεταξύ αντρών δεν υπάρχει έλξη είμαστε όλοι straight. Από την πλευρά τους οι γυναίκες μπορούν να κάνουν ό, τι θέλουν, αν το επιθυμούν, μεταξύ τους».

Θηλυκή υπόθεση ή επιλογή

"Τον πρώτο λόγο τον έχει η γυναίκα. Αν της αρέσει ο άντρας, πλησιάζει την άλλη γυναίκα και δημιουργείται η παρέα. Οι άντρες βέβαια οδηγούν την κατάσταση- εννοώ ότι εγώ συνήθως θέλω 100% ενώ η γυναίκα μου 50%. Ποτέ όμως δεν την πιέζω και αρκετές φορές έχω κάνει σκόντο, επειδή εκείνη θέλει.» συνεχίζει ο Ευριπίδης και απαντά στην απορία μου αν το swinging αυξάνει ή μειώνει τις πιθανότητες να χωρίσει ένα ζευγάρι. «Τις μειώνει. Καταρχήν με την γυναίκα μου ανεξαρτήτως ομαδικών συνευρέσεων με άλλα ζευγάρια, έχω καλή ερωτική ζωή. Δεύτερον δε βαριέσαι. Τρίτον η σχέση είναι ξεκάθαρη. Γιατί να κερατώσεις, δεν έχεις ανάγκη, δεν σε εξιτάρει.»

«Πολλοί όταν έρχονται πρώτη φορά, νομίζουν ότι μπαίνουν σε ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες» διαπιστώνει ο Ευριπίδης. Παρασύρονται από τις γυμνές εικόνες και το κλίμα. Νομίζουν ότι είναι ο παράδεισος και ότι θα κάνουν ό,τι θέλουν. Ας τολμήσει ποτέ να ζητήσει τηλέφωνο για περαιτέρω σχέσεις ή κατ’ ιδίαν επαφή! Καμία γυναίκα δεν πρόκειται να ανταποκριθεί.». Οι ηλικίες των swingers κυμαίνονται μεταξύ 25-60. «Ωστόσο υπάρχουν και ζευγάρια 20-22 ετών». Οι παλιές καραβάνες, όπως είναι ο Ευριπίδης, αποκαλούν rookies, τους προσφάτως «μυημένους» στο swinging


Το λεξικό του swinging

Soft Swinging: συνήθως απευθύνεται στους αρχάριους και στους χαμηλών τόνων swingers που δεν φτάνουν στην ολοκληρωτική ανταλλαγή . Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ήπιου swinging
Same room sex: ζευγάρια που συνευρίσκονται ερωτικά στο ίδιο δωμάτιο αλλά δεν προχωρούν στην ανταλλαγή συντρόφων.
Girl girl only: Δύο ή περισσότερες γυναίκες ερωτοτροπούν μεταξύ τους, μπροστά στα μάτια των ανδρών τους. Αν κάποιος άντρας επιθυμεί να συμμετάσχει έχει δικαίωμα να αγγίξει μόνο την δικιά του γυναίκα
Softcore wife swapping: τα ζευγάρια ανταλλάσουν συζύγους, ερωτοτροπούν αλλά δεν φτάνουν στην σεξουαλική πράξη.
Full swap: απευθύνεται σε ένα ή περισσότερα ζευγάρια τα οποία δεν έχουν αναστολές και ζητούν hardcore εμπειρίες, και ανταλλαγή συντρόφων χωρίς κανόνες.
Rookies: Οι πρωτάρηδες swingers.


Πώς στήνεται το σκηνικό

-Καλησπέρα είστε στη guest list
- Όχι
- Συγνώμη δεν μπορείτε να μπείτε. Γίνεται ένα πριβέ πάρτυ.
Αυτή είναι απάντηση που θα πάρει κάποιος από τον πορτιέρη πηγαίνοντας «στου Μάκη» δηλαδή «στο μπαράκι που συναντιόμαστε για ποτό και για γνωριμίες» το οποίο «δεν διαφέρει από κάποιο κοινό μπαρ». Το ίδιο δεν θα ακούσει κάποιος που επισκέπτεται το Nirvana Swinger Club -το μπαρ που άνοιξε πριν τέσσερα χρόνια ο Μάριος και η γυναίκα του, η Μαρίνα. Πρόκειται για ένα κλαμπ που απευθύνεται «αποκλειστικά σε open minded ζευγάρια».
Κυριακή βράδυ, το ταξί με άφησε έξω από την ερμητικά κλειστή, σιδερένια πόρτα του, η οποία –όπως με ενημέρωσε ο ιδιοκτήτης του- «ανοίγει μόνο με αναπάντητη» όχι μόνο επειδή «η περιοχή είναι επικίνδυνη» αλλά και «για να κρατήσουμε τον χαρακτήρα του κλαμπ. Ο χώρος απευθύνεται σε ζευγάρια. Εδώ μέσα δεν μπαίνουν άντρες μόνοι τους, τις γυναίκες τις αφήνουμε» μου λέει ενώ κατεβαίνουμε αρκετές σκάλες για να φτάσουμε σε έναν χώρο όπου «δεν υπάρχουν σκοτεινά δωμάτια dark room η άλλοι περίεργοι χώροι μέσα και γύρω». Μέσα από πράσινα, κόκκινα, μπλε λέιζερ που πηγαινοέρχονται σαν τρελά, προσπαθώ να διακρίνω στο ημίφως το πρόσωπο της γυναίκας του, η οποία φτιάχνει τα ποτά πίσω από το μπαρ. Είναι Ρωσίδα, ζει στην Ελλάδα τα τελευταία δέκα χρόνια, σπούδασε στην Φιλοσοφική και μιλάει άπταιστα ελληνικά. «Σου αρέσει ο χώρος;» μου φωνάζει μέσα στη δυνατή μουσική και κοιτάζω γύρω μου. Το κόκκινο δεσπόζει παντού, στις πολυθρόνες, τους καναπέδες και τα μεγάλα μαξιλάρια. Στους τοίχους καθρέφτες και πόστερ με αισθησιακές φωτογραφίες και στις γωνίες κινέζικα συντριβανάκια για καλό φενγκ σούι. Η ενέργεια βέβαια των ανθρώπων λείπει- σήμερα είναι Κυριακή βράδυ και δεν έχει πολύ κόσμο. Ο μεγάλος σιδερένιος ανεμιστήρας όμως, που βρίσκεται στο υπερυψωμένο πόστο του DJ (στα decks βρίσκεται ο Μάριος) μαρτυρά ότι τις Παρασκευές και τα Σάββατα, η θερμοκρασία ανεβαίνει, ιδιαίτερα όταν οι δυο τους, κάνουν live show. Αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι να δει κάποιος θαμώνας του μαγαζιού, το απέναντι πόστερ να ζωντανεύει. Μετά την αυτοψία κι ενώ δεν υπάρχουν σκοτεινά δωμάτια, υποθέτω ότι όποιος επιθυμεί πιο πριβέ στιγμές, πηγαίνει πίσω από εκείνες τις ημιδιαφανείς κουρτίνες. «Τι έχει εκεί πίσω;» την ρωτάω και με προτρέπει «πήγαινε να δεις.».
Τραβάω τις κουρτίνες για να δω δύο διθέσιους καναπέδες, στο μυαλό μου έρχονται εικόνες από την «Πλατφόρμα» του Μισέλ Ουελμπέκ, συγκεκριμένα η στιγμή που ο συγγραφέας αφηγείται μια βραδιά του Μισέλ και της Βαλερί, στο swinger κλαμπ 2+2 και περιγράφει τη συνεύρεση τους με ένα μελαμψό ζευγάρι, εν μέσω πλήθους που αγγίζει την ερωτική έκσταση. «Παιχνίδι θα γίνει εδώ μέσα αλλά πάντα στα πλαίσια γνωριμίας» με προσγειώνει ο Μάριος. Άνοιξε το μαγαζί, «παίρνοντας ρίσκο» αλλά όπως διαπίστωσε στην πορεία «είναι πολλοί οι φαν απλά δεν το ξέρει ο κόσμος.».

Φεύγοντας για ένα πράγμα μόνο έχω βεβαιωθεί. Αν θέλεις να μάθεις περισσότερες πληροφορίες ψάξε ανάμεσα στους φίλους σου. Το πιθανότερο είναι ότι κάποιος θα ξέρει για ένα «πάρτι» στο οποίο δεν είσαι καλεσμένος.

δημοσ. στις "Αποκαλύψεις"
φωτο: Κατερίνα Ζδράγκα aka Katrin