Ο θείος Λέλος και ο Μπιλίνης

Εμπρός vasilef

Η γιαγιά μου ήταν πάντα σίγουρη ότι ο βασιλεύς ξέρει νωρίτερα και καλύτερα από όλους. Χθες μου δήλωσε ότι ο Κοκός πρέπει να αγοράσει και τον Ε.Τ.

Το καλύτερο ηλιοβασίλεμα...

...είναι αυτό που έχει δει μόνο ο μικρός πρίγκηπας. Το ομορφότερο το χω δει μέσα από ένα ποτήρι κρασί. Μπορεί και τρία. Καλό καλοκαίρι.

Ο θείος Λέλος και η Γιάννα Angelopoulos

Ο κώνωψ του μεσονυχτίου

Σκηνή πρώτη, ησυχία, αγωνία, ο ιδρώτας στάζει. Ξαπλώνω και αμέσως εμφανίζεσαι, ενοχλητικό βζιιιινγκ. Σκηνή δεύτερη- εγώ ήρεμη, εσύ αλωνίζεις σατανισμένο. Τα νεύρα μου φριζάρουν, σηκώνομαι από το κρεβάτι και ενισχύω τα οχυρά μου. Άλλη μια ταμπλέτα αντι-βζίιινγκ. Αργά και βασανιστικά ανεβάζω την ένταση του κουνουποδιωχτικού υγρού. Ανοίγω την κουνουπομπιζουτιέρα. Φοράω άλλο ένα βραχιόλι στο χέρι, βραχιολίζω και το πόδι. Σκηνή τρίτη- η μαντάμ Σιτρονέλα επιστρέφει στο δωμάτιο. Κλείνει το φως και ξαπλώνει. Ανασαίνει μία, δύο και ξαφνικά, βζιιιινγκ! Αυτόματα χαστουκίζω το αυτί μου και ξύνω το πόδι μου. Σκηνή τέταρτη- δυναμώνεις το βόλιουμ, ακούγεσαι σαν ξεκούρδιστο βιολί. Μου γυρίζει το μυαλό. Είναι το τελευταίο σου κονσέρτο. Ήδη μυρίζει αίμα. Σκηνή πέμπτη – ανάβω το φως. Διακτινίζομαι στις τέσσερις γωνίες σαν χελωνονιτζάκι, τσεκάρω το ταβάνι με μάτια λέιζερ. Σε εντοπίζω. Σκηνή έκτη- η ζωή σου περνάει σαν ταινία μπρος σου: μαξιλαριές και παντοφλιές που γλίτωσες, το πόδι που έχασες στην μάχη με την κουνουπιέρα, κεντήματα που έριξες σε αφράτα μπούτια και ξεσκέπαστες γάμπες, - στο στόμα σου έχεις ακόμα τη γεύση εκείνης της γλυκοαίματης μαθήτριας που κέντησες ένα βράδυ στην κατασκήνωση. Σκηνή έβδομη- ρίχνεις μια ματιά γύρω σου, σημάδια από το αίμα των συγγενών σου. Σκηνή όγδοη- κρατώ την ηλεκτρική ρακέτα. Σε λίγο το δωμάτιο θα μυρίζει καμένη σάρκα. Θα σε τηγανίσω ζωντανό. Ή μήπως…Σκηνή ενάτη- θόρυβος από ηλεκτρική σκούπα. Κι έπειτα τίποτα. Ούτε ίχνος ούτε βζινγκ. Στον Ομπάμα που με ένα τσακιτσάν σκότωσε τη μύγα, μπροστά στις κάμερες και ενώ έδινε συνέντευξη, μια φιλοζωική έστειλε ένα γκατζετάκι, με το οποίο παγιδεύεις μύγες και μετά τις απελευθερώνεις στη φύση. Εσύ όμως βζιιινγκ, μην ελπίζεις στο δικό μου έλεος.

(δημοσ. στον ΕΤ.Κ 21.6.09